Gdyby Róża Krull wygrywała duże sumy w totka z taką częstotliwością, z jaką natyka się na trupy, mogłaby śmiało porzucić działalność zarobkową i do końca życia obijać się na tropikalnej wyspie w otoczeniu przystojnych kelnerów oraz masażystów. Jednakże bohaterka książek Alka Rogozińskiego z tego powodu nie płacze, bo kolejny nieboszczyk to wszak dla niej nowa ekscytująca okazja do zabawy w detektywa.
„Wielki Zły Wilk” to nie tylko dobry pomysł, lecz także zrealizowany z głową. Tym samym komediowe spojrzenie na baśniowy świat okiem Bena Millera, autora tej przesympatycznej książki dla dzieci, z wdziękiem reprezentuje grono tzw. retellingów, czyli reinterpretacji znanych i lubianych historii.
Głównego bohatera książki „Tik-Tak i zegar przeznaczenia” poznajemy wtedy, gdy jest już wiekowym i zgorzkniałym jegomościem. Nie zawsze był jednak tak ponury i rozgoryczony. Co się do tego przyczyniło? O tym właśnie traktuje magiczna – w wymowie oraz klimacie – historia, za którą stoi Akihiro Nishino.
Policyjna robota w świecie japońskiej kultury i wysoko zaawansowanej technologii. Takie właśnie klimaty proponuje czytelnikom Marta Sobiecka na kartach „Algorytmu życia”. I to w niewątpliwie udanym wydaniu.
Kolejna odsłona serii „Zosia i jej zoo”, opatrzona tytułem „Pracowity bóbr”, przynosi młodym czytelnikom dokładnie to, za co polubili cykl spod pióra Amelii Cobb. Niezwykły ogród zoologiczny z kart książek owej pisarki znów wzbogaca się o nowego mieszkańca. Tym razem chodzi o bobrzego pracusia, którego roboty nie bez powodu zostaną w różny sposób odebrane przez inne postacie.
Gdy ktoś zmaga się z natłokiem obowiązków we własnych czterech ścianach, mówimy czasami, że taka osoba ma cały dom na głowie. Ale co by było, gdyby ludzie dosłownie paradowali z budynkami zastępującymi normalne czerepy? Odpowiedzi udziela Kornel Mikołajczyk na kartach swej powieści grozy pt. „Ziggurat na głowie, a w sercu igloo”.
„Krew w piach”, czyli drugi tom serii „Kronika podboju” Vladimira Wolffa, stawia mieszkańców Ziemi przed nie lada wyzwaniem. A to dlatego, że błękitna planeta staje się celem inwazji obcej rasy o zdecydowanie nieprzyjaznych zamiarach. Słowem, będzie się działo, choć dla owego książkowego cyklu to nie nowość. Niemniej tym razem autor pokusił się o pewne zmiany w stosunku do poprzedniej odsłony.
Mity z rozmaitych stron świata nieustannie inspirują twórców literackich, filmowych i serialowych oraz producentów gier, którzy raczą odbiorców zarówno klasycznymi ujęciami znanych historii, jak też swobodnymi wariacjami na ich temat. Taki właśnie urodzaj autorskich spojrzeń serwuje czytelnikom „Sagasenna. Antologia nordycka” – zdecydowanie zacny zbiór opowiadań, biorący na warsztat popularny, skandynawski krąg kulturowy.
Historie o zwierzętach z powodzeniem przekazują różne wartości i często poruszają istotne kwestie. Służą wówczas za symboliczne formy rozmaitych zagadnień, które – za sprawą przystępności – potrafią przemówić do szerokiego grona odbiorców, z dziećmi włącznie. Stąd w kręgu literatury dziecięcej mamy pod dostatkiem książek o uroczych stworzeniach, rozczulających czytelnicze serca. Jedna z nich to właśnie „Jesteś cudem”.
Fantastyczno-naukowe historie ochoczo sięgają po motyw kolonizacji obcych planet, która wiąże się z dużym ryzykiem dla uczestników takich zadań. Nie ma przecież pewności, co dokładnie kryje się na powierzchni odwiedzanych globów i czy nie wyskoczą jakieś trudności jeszcze przed wylądowaniem w punkcie docelowym. Ten znany i lubiany temat wykorzystuje również powieść „Nim wstanie dzień”.
„Maniak” to wyreżyserowany przez Williama Lustiga slasher z 1980 r., któremu minimalny budżet nie przeszkodził zyskania aury kultowości. W świecie kina historia ta została opowiedziana na nowo za sprawą remake’u z 2012 r., zaś w 2025 r. ukazało się literackie podejście do „Maniaka” pod postacią oficjalnej nowelizacji. A stoi za nią Stéphane Bourgoin, autor m.in. książek o autentycznych morderstwach z tzw. nurtu true crime. I to właśnie o tej adaptacji dzisiaj mowa.
Choć medycyna alternatywna może czasem uzupełniać konwencjonalne leczenie, posiada też ciemne strony w postaci kontrowersyjnych uzdrowicieli oraz terapii. Chodzi tu nie tylko o wątpliwą skuteczność pewnych kuracji, lecz także o ryzyko manipulacji ze strony samozwańczych speców, którym z uczciwością nie po drodze. Łatwo im bowiem żerować na czyjejś naiwności i desperacji. Nic zatem dziwnego, że dziennikarka śledcza z powieści „Kurort” ma takich potencjalnych gagatków na oku.
„Góra Mądrości” należy do przeznaczonej dla dzieci serii książeczek, za których tekst i ilustracje odpowiada Mojo Graffi Katarzyna Bielińska. Co najistotniejsze, to tytuł oferujący mądre przesłanie w pięknym opakowaniu – w tym konkretnym wypadku na przykładzie pewnego duetu zwierzęcych marzycieli.
„Tam, gdzie rodzi się magia”… Tytuł świąteczno-obyczajowej książki spod pióra Joanny Tekieli całkiem trafnie oddaje treść tej publikacji, poniekąd zabierając odbiorców do takiego rodzaju realiów. Niemniej losy bohaterów jednocześnie pokazują, że nadejście magicznej atmosfery wiąże się nie tylko z samym obchodzeniem Bożego Narodzenia, lecz również z tym, co ludzie niosą we własnych sercach.
Peggy, młoda suczka rasy mops marzy o tym, by mieć kochający dom. Ba, myśli o konkretnych czterech ścianach, gdzie mieszka szczególnie bliska psiemu serduszku dziewczynka. Uroczy zwierzak nabiera jednak przekonania, że w celu realizacji swojego pragnienia musi stać się jednorożcem. Co zatem wyniknie z tego iście pomysłowego, acz zarazem niełatwego planu?
Wiedziałam, że „Wrzeciona snu” nie będą thrillerem jakich wiele. I to nie tylko dlatego, że wciąż mam w pamięci nieszablonowe „Dzikie gęsi” – inną książkę Przemysława Dudy. Swoisty tego zwiastun stanowi bowiem już sama okładka, nie licząc zarysu fabuły z jej tylnej części. Otóż podobnie jak w przypadku poprzedniego dreszczowca od owego pisarza, który również został wydany przez Planetę Czytelnika, odbiorca witany jest nietuzinkową i intrygującą ilustracją z motywem mózgu. A co dokładnie oferuje treść powieści?
Magiczne praktyki, halloweenowe celebracje w duchu przytulności, szczypta romantycznych nut, plus mroczna domieszka w postaci zakazanych czarów oraz rodzinnych sekretów. Na bazie tychże składników Wallis Kinney przyrządziła lekturę w sam raz na jesienny czas.
To, co miało być atrakcją turystyczną, staje się przekleństwem i grozi utratą niejednego życia, przekształcając radosną wycieczkę w walkę o przetrwanie. Tym właśnie okazuje się tytułowy „Księżycowy pył” autorstwa Arthura C. Clarke’a – legendy gatunku science fiction i twórcy takich dzieł literackich jak np. „Odyseja kosmiczna 2001”.
Hugh Howey podjął się na kartach „Latarni 23” próby połączenia bezmiaru międzygwiezdnej przestrzeni z kameralną historią o samotności. Co więcej, autor słynnego cyklu „Silos” nie tylko bardzo dobrze sobie z tym poradził, lecz także wykorzystał dodatkowo nader intrygujący pomysł, by przenieść koncepcję latarni morskiej na kosmiczny grunt.
Cienie i blaski dziecięcej egzystencji w latach 90. minionego stulecia, a także sekrety sięgające dalszej przeszłości oraz z domieszką niesamowitości. To właśnie oferuje czytelnikom „Ostatnie sowie lato” Artura Chmiela. Książka skierowana głównie do młodzieży, lecz również dorośli jak najbardziej mogą znaleźć w niej coś dla siebie.
